Hoe gaat het nu met Leentje ?!?
home | fotoalbum | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | Mag ik je kaartje? punt.nl

 

Mijn strijd.....
Gezondheid/Gewicht | 03 Januari 2010 | 00:39:07


Reacties..... 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 290

Mag ik je kaartje?

Hoe gaat het nu ?
Gezondheid/Gewicht | 05 Februari 2010 | 09:30:45
Hoe gaat het nu ??
 
Zo ondertussen zijn we alweer ruim 4 weken verder na mijn operatie en het gaat de goede kant op !
Het is me wel tegengevallen dat de herstel tijd nu veel langer is dan de afgelopen keren.
Aan de andere kant is het ook wel logisch omdat ik zo verzwakt was en dus van heel ver moest komen.
 
De weegschaal die is een beetje op hol geslagen haha alles wat ik in mijn mond stopte of het nou soep of vla of weet ik niet veel wat was dat ik een zeer sterk stijgende lijn te zien kreeg.
Op zich natuurlijk ook niet zo gek als je al vanaf begin november amper 3 theelepels binnen kon houden.
 
Ik heb mijn grens op 68 kg gezet, hoger wil ik eigenlijk niet uitkomen.
In 2 weken tijd kwam ik bijna 4 kilo aan ! vroeger zou ik daar echt wakker van gelegen hebben en ongelofelijk gebaald hebben, nu is het nog wat tegenstrijdig maar mijn verstand overwint en zegt dat het goed is dat er een paar kilo bij komt.
De afgelopen 2 weken stabiliseert mijn gewicht zich ook weer een beetje en schommelt tussen de 65 en de 66 kilo.
 
Ik ben klaar met de vloeibare periode en eet steeds meer vast voedsel, ontdek mijn grenzen en het is pas 1 keer fout gegaan.
Afgelopen week ben ik met mijn lieve collega's 2 dagen naar een klooster geweest voor teambuilding.
's morgens bij het ontbijt op de 2e dag ging het fout en kwam het er weer uit, maar goed van 3 -5 keer per dag spugen naar 1 keer in de 4 weken is een hele grote vooruitgang.
 
Vanaf volgende week ga ik langzaam weer opbouwen op mijn werk, alhoewel ik nog niet zo veel energie heb, heb ik er ook wel weer veel zin in.
 
Tot snel sprekens !!
 
Liefs Marleen
 
 
Reacties..... 4 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 253


Wat kan ik daar toch slecht tegen.....
Gezondheid/Gewicht | 20 Januari 2010 | 20:31:22
Grrrr... wat kan ik daar toch slecht tegen!
 
Soms kom ik mensen tegen die ik al een hele tijd niet gezien heb en die dan zoiets hebben van WAUW ! jij bent veel afgevallen.
En dan voel ik de bui al hangen, want de volgende vraag is dan .... hoe heb je dat gedaan ?
Mijn antwoord is dan ook eerlijk ( uiteraard ! want ik schaam me daar helemaal niet voor ) ik heb een maagbandje.....
 
De reactie die je dan krijgt is dan soms ronduit kwetsend..... mensen hebben het idee dat een maagbandje een wondermiddel is en dat het dan allemaal maar vanzelf gaat, dat je lekker op je luie reet kan gaan zitten wachten tot de kilo's overgewicht verdwijnen.
 
Maar zo werkt het niet, het is net als met alle andere dieeten keihard lijnen, lekkere dingen laten staan en keuzes maken wat stop ik wel in mijn mond en wat niet.
Als ik nu een half gebakje opeet en ik wacht een kwartier tot het door mijn bandje is en ik eet dan de andere helft op dan helpt zo'n bandje niks....nee het is de kunst om dan de andere helft weg te doen of weg te geven  zodat je niet meer in de verleiding komt om het in je mond te stoppen.
 
Al ging het eten bij mij nog zo moeizaam, aardappelen, brood, vlees, fruit maar koekjes, chips, snoep en taart gingen vrij makkelijk door mijn bandje.
Ik had ook de keuze kunnen maken om dat dan voortaan maar te eten, maar geloof me dan had ik nooit bereikt wat ik nu bereikt heb.
 
Vanwaar mijn boosheid op dit moment...... ik sta over een paar weken in de mijn geheim met mijn verhaal ( en foto's ) nu kreeg ik een link van mijn geheim dat er sinds deze week verhalen over gewicht verliezen op de site staan, dus ik dacht laat ik eens een kijkje nemen.
Daar staat een verhaal van Dikkie ( doet er verder ook niet toe ) die aangeeft  dat ze niet zwaar genoeg is voor een maagbandje.
Daar komen reacties op van mensen die echt van het padje af zijn, die vinden dat een maagbandje voor luie en laffe mensen zijn zonder karakter !

Ik zal Leentje niet zijn om te proberen ( waarom doe ik dat eigenlijk ook zucht....  ) om ze tot andere inzichten te brengen.
Daarop krijg ik reacties dat hun het helemaal goed zien en dat ik mijn zwakte maar toe moet geven omdat ik niet kan lijnen !!!! Prik mij maar lek ! en dan weet ik wel dat ik daar niet op moet reageren, maar dat doe ik dan toch ( haha ) ik laat me niet voor één of andere zwakkeling uitmaken als ik zo'n strijd geleverd heb.
 
Dit is een voorbeeld, maar ik wil er wel wat mee zeggen, een maagbandje is een geweldig iets, het is iets waar ik ook ontzettend dankbaar voor ben maar wat een hulpmiddel blijft en geen wondermiddel
En als ik er zoveel mee afgevallen ben dan ben ik daar trots op, het gaat er niet om op welke manier ik dat gedaan heb, maar wel dat ik het gedaan heb !
 
En ik weet, en zeker in mijn vriendenkring dat er heel veel mensen anders tegen aan kijken als ik hierboven in mijn boosheid schets en daar ben ik iedereen ook dankbaar voor.
En ik ben geen andere Marleen dan toen ik 130 kilo woog, ik houd nog steeds van dezelfde dingen, ik houd nog steeds van lol maken, liefde geven, klaar staan voor vrienden en noem maar op .
Gelukkig heb ik mensen om me heen die me wel snappen...... THANX FOR BEING MY FRIEND
 
Love you !
 
Liefs Leentje
Reacties..... 4 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 242


Klaarwakker....
Gezondheid/Gewicht | 10 Januari 2010 | 03:28:44
Klaarwakker.....
 
Ehm.... dat krijgen we er natuurlijk van haha heb een hele week natuurlijk heel veel geslapen na de narcose op de meest vreemde tijden en de nacht van vrijdag op zaterdag kwam ik al moeizaam in slaap en nu lukt het me helemaal niet meer.
 
Ik heb liggen draaien en keren ( in hoeverre dat ging ) en heb onze oudste kanjer om half 3 nog thuis horen komen van het stappen maar slapen ho maar.
 
Uiteindelijk er om 3 uur maar uit gegaan en een beker warme melk gedronken,Bekijk de afbeelding op ware grootte nu nog maar even surfen op het net en dan straks nog maar eens een poging wagen.  
 
 
 
 
 
 
Komt goed !
Bekijk de afbeelding op ware grootte
 
 
 
 
 
 
 
Update: Rond half 5 ben ik mijn  bedje weer ingedoken en heb ik toch nog even lekker geslapen tot een uur of 10, vandaag maar even proberen een beetje een ritme te vinden zodat ik vannacht goed slaap.
Vanmorgen gewogen en ten opzichte van vorige week 1 ons afgevallen, dat valt me reuze mee, aangezien dinsdag me eten er uit kwam en ik sinds woensdag vnl infuus vloeistof heb binnen gekregen  en de rest wat vloeibare dingetjes...... heb mijn eerste flesjes bijvoeding alweer op dus gaat goed komen met Leentje ! Heb alvast een motorweekendje gepland voor 28/29/30 mei, dus lees je mee en wil je mee ook al heb je geen motor laat het even weten, we gaan naar een motorcamping in Drenthe !!
 
Liefs Leentje
 
Reacties..... 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 159


De operatie......
Gezondheid/Gewicht | 09 Januari 2010 | 16:25:17
Hoe is het allemaal verlopen : .........
 
Woensdag om 5 voor half 11 waren we in het ziekenhuis locatie Molengracht in Breda.
Nadat we ons bij de opname gemeld hadden werden we naar de afdeling gebracht, unit 48 was het deze keer.
Op de afdeling liep het allemaal een beetje in de soep, de spreekkamer was nog bezet en in 'mijn"bed lag ook nog iemand, of ik over een half uurtje terug kon komen......
Wij beneden nog een half uurtje gewacht en daarna was het bed leeg.
Ik kwam op een 4 persoons kamer met zo te ruiken allemaal mensen die last hadden van hun darmen................
Ik was niet in een sociale bui deze dag, dus had weinig behoefte om met wie dan ook kontakt te maken
 
Rond half 3 kwamen ze vertellen dat ik zo'n sexy operatiehemd aan mocht ( vorige keer kreeg ik hem amper dicht, nu verzoop ik er in  )
Zodra ik aangekleed was mocht ik gelijk met mijn bed mee naar de voorbereidingskamer waar ze een infuus prikte en waar ik diverse complimentjes kreeg over het feit dat ik zoveel ben afgevallen.
En daar was de dokter die me zou opereren, hij gaat nogal lomp zitten met de vraag : "En waarom ga je dat bandje er nou uit laten halen, dan zit je binnen een jaar weer op de 130 kilo " Ehm....DUH.... dus ik zei van ja luiter is het was mijn idee niet om hem er uit te halen ik heb gevraagd of jullie hem konden herplaatsen en dat raadde de andere dokter me af, ik ben dus nu helemaal ingesteld op het verwijderen van mijn band."Nou ik vindt het belachelijk en je bent nooit sterk genoeg om het zelf te doen dat is nog nooit iemand gelukt en gaat jou ook niet lukken klaar " Zo dat schoot even helemaal verkeerd, ik snap dat het moeilijk wordt maar een beetje steun kan ik best gebruiken ook van mijn chirurg.......
Ik heb hem schijnbaar zeer resoluut gezegd : "Zeg doe jij eens even gauw normaal, zo praat niemand tegen me dus jij ook zeker niet: ......
Gevolg een verpleegkundige die  grinnekend het kantoor in duikt en een dokter die over de emmer wegloopt GEZELLIG !! En ik wit heet in het bed is hij nou helemaal van de pot afgerukt !
Zuster komt uit het hok helemaal in een deuk ze zei er is eigenlijk niemand die hem eens tegengas geeft en die had hij niet aan zien komen.
 
Maar goed daar lag ik .... zonder dokter.... een minuut later komt hij terug en vraagt hij allervriendelijkst of het misschien mogelijk is dat we ons gesprekje even overnieuw beginnen.
Natuurlijk kan dat ( ben ook de beroerste niet en ben zo wel aan hem overgeleverd als ik daar onder narcose lig ).
Hij legt uit dat hij wel een mogelijkheid ziet om hem te verplaatsen en of ik het goed vindt dat hij tijdens de operatie bekijkt of het mogelijk is.
Uiteraard vindt ik dat prima, ik vraag nog aan hem hoe groot is de kans dat de band weer gaat schuiven nu je hem voor de 2e keer vast zet, maar dat had hij nog nooit meegemaakt of gehoord, dus de kans leek me vrij klein want deze situatie wilde ik nooit meer meemaken.
 
Na ook de narcotiseur nog even op het hart gedrukt te hebben dat hij me heel goed in de gaten moest houden ben ik vrij snel onder zeil gegaan.
 
Toen ik wakker werd hoorde ik alleen maar dat het een zware operatie geweest was en dat ik rustig bij moest komen.
Ik begon helemaal te shaken, waardoor ze me in warm gemaakte moltons wikkelde ( die ik de rest van de dagen niet meer heb afgestaan )
Na diverse keren overgegeven te hebben mocht ik eindelijk om kwart voor 8 opgehaald worden door de afdeling.
Daar zat Rolf al op me te wachten, de dokter had hem om kwart over 5 gebeld dat de operatie goed verlopen was en dat hij het bandje had herplaatst maar omdat het een zware operatie was geweest en ik misselijk was hadden ze me langer op de recovery gehouden om me in de gaten te houden. Die hield het thuis al niet meer uit nadat de dokter had gebeld en heeft dus nog 2.5 uur rond gezworven voordat ik er eindelijk was.
 
Die avond heel veel geslapen en gespuugd en rond 12 uur had ik even een paar heldere minuten dus toen heb ik Rolf even gebeld die ook blij was om even mijn stem te horen
 
Verder alleen maar veel geslapen, veel last gehad van het gas wat ze er tijdens de operatie inspuiten wat veel spierpijn oplevert maar op zich viel de operatiewond mee.
Ze konden het niet via de vorige operatielittekens doen, dus heb er 5 kleine nieuwe bij gekregen, maar ach een bikini is toch niet alles voor mij
Donderdag nog overgeplaatst naar een andere afdeling waar ik met één of andere zeurkous op de kamer lag die doof was maar wel graag zich zelf wilde horen praten en die het allemaal maar gemeen en oneerlijk vondt dat ze gevallen was en nu daar lag....... pffft....... blij dat ik veel kon slapen
 
Eigenlijk mocht ik gisteren al naar huis, maar omdat het drinken en eten ( we mogen weer 6 weken vloeibaar ! ) nog zo moeizaam ging mocht ik nog een nachtje blijven ( ze houden daar geen kostgangers hoor ) Gisteren wel mijn infuus eruit en dat hielp wel om wat meer te gaan drinken en het feit dat ik naar huis mocht !
 
Vanmorgen hebben Rolf en Michael me opgehaald en nu ben ik weer lekker thuis, wel redelijk brak maar in ieder geval thuis !
Ik heb net 2 1/2 uur als een blok geslapen en lig nu lekker in de kussens onder de fleece op de bank naar buiten te kijken.

Ik weet niet of het me echt meegevallen is of tegen gevallen, het feit dat ik mijn bandje nog heb is een reuze meevaller natuurlijk ! de operatie was wel pittig en zo ook het herstel tot nu toe.
Maarmvanaf nu kan het niet anders dan alleen maar beter gaan !
 
Liefs Marleen
 
 
 
Reacties..... 3 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 218


Vandaag is het zover.........
Gezondheid/Gewicht | 06 Januari 2010 | 08:49:17
Lieve meelezers,
 
Vandaag is het zover, ik moet me om half 11 melden in het Amphia ziekenhuis in Breda ( locatie Molengracht )
Waarom je daar altijd zo vroeg moet zijn is me niet helemaal duidelijk want ik wordt pas rond half 4 geoperereerd.
 
De operatie zal ongeveer anderhalf uur duren, het ligt er allemaal een beetje aan of ze het via dezelfde littekens kunnen doen als dat ze hem geplaatst hebben of dat het echt een buikoperatie wordt want dan zijn ze langer bezig.
 
Wat ik er van vindt...... IK VIND HET ONEERLIJK !  en waarom ..... ?
Het is op een maand na nu 3 jaar geleden dat ik mijn bandje heb gekregen op 14 februari 2007 om precies te zijn.
Het was een kadootje voor mezelf en iedereen die me kent weet dat voordat ik ook maar iets koop of doe voor mezelf er al een heel proces aan vooraf is gegaan .
Ik kon haast niet wachten tot het zover was dat ik naar het ziekenhuis mocht en mijn nieuwe leven kon beginnen.
Het was een kans die ik kreeg en waar ik heel zuinig op was.
 
Een maagbandje is en blijft een hulpmiddel en je zal echt in je hoofd de knop om moeten zetten wil hij ook zijn werk doen.
Ik weet nog dat de dieetiste zei dat ik er ongeveer de helft van mijn overgewicht mee kwijt zou raken en ik had zoiets van je kent mij niet en ik ga heel mijn overgewicht kwijt raken, ik zal jullie laten zien dat het kan......
 
Vol goede moed ging ik er voor, samen met mijn maagband vriendinnetje ( die ondertussen al heel veel meer is dan alleen een maagbandvriendinnetje ) die haar bandje een week voor mij gekregen had.
We waren super gemotiveerd, mijn omgeving was super, mijn ventje, mijn kids, vrienden, familie, kennissen, collega's iedereen heeft me zo ontzettend goed gesteund !!!
En ik was zo zuinig op mijn bandje, alles wat ik in mijn mond stopte werdt soms letterlijk afgewogen en altijd overwogen.
Want ik was me bewust van de risico's van mijn bandje.
Spugen deed ik al vanaf het begin af aan regelmatig, waardoor ik nog meer rekening ging houden met mijn bandje omdat ik niet wilde spugen omdat dat de kans op complicaties vergrootte.
 
Het afvallen ging super goed en na een jaar was er 50 kilo af, wat was ( en ben ik nog steeds ) trots op deze prestatie en nu na bijna 3 jaar is er dus bijna 70 kilo af.
 
En nu ....... na alle maatregelen die ik heb genomen om te voorkomen dat het fout zou gaan met mijn bandje en er zo zuinig op geweest te zijn moet mijn bandje er toch uit..........en ik ken genoeg mensen in mijn omgeving die er minder zorgzaam mee omgesprongen zijn, die een mars in een pannetje smelten omdat ze hem in zijn geheel niet konden eten.
Of die ipv een boterham maar een moorkop namen omdat die er wel door ging en een boterham niet......... die friet eten met veel mayonaise omdat het dan wel door het bandje glijdt en zonder mayonaise niet.......
Die nu 5 kilo zwaarder zijn dan voordat ze een maagbandje kregen en waar geen complicaties zijn.......
En daar baal ik ontzettend van !
 
Aan de andere kant ................. Mijn bandje heeft zijn werk echt fantastisch gedaan, het heeft me ontzettend veel gebracht, kleding kopen is nu leuk ipv dat ik wegdook in het achterste pashokje van de grote maten winkel.
Ik ben ontzettend dankbaar ( klinkt dramatisch maar dat is het niet ) dat ik mijn bandje heb mogen krijgen. En nu ga ik het gewoon zelf doen, ga ik zonder mijn " vriendje" verder en dat gaat me ook lukken !
 
Nooit maar dan ook nooit wil ik meer terug naar die 130 kilo, daar heb ik deze strijd niet voor geleverd !
Ik zal eerst een paar kilo moeten aankomen maar eigenlijk wil ik de 70 kilo of alles wat daar boven zit niet meer op mijn weegschaal zien.
 
En ach ik ga er maar vanuit dat iemand beslist heeft dat ik sterk genoeg ben om het zonder mijn bandje ook te kunnen doen en dat ik dan soms mag genieten van het eten zonder gelijk boven de pot te hoeven te hangen.
 
Ik ben er van overtuigd dat het me gaat lukken.............. YOU GO GIRL !
 
Liefs Leentje
 
 
Reacties..... 2 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 161


Mijn nieuwe weblog
Gezondheid/Gewicht | 02 Januari 2010 | 23:51:04
Mijn nieuwe ik......
 
Bijna 3 jaar hebben jullie mij kunnen volgen op www.marleenhaarmaagbandje.punt.nl daar ga ik stoppen met schrijven en ik begin hier een nieuwe weblog.

Degene die mij gevolgd hebben weten het wel, aankomende woensdag 6 januari moet ik noodgedwongen afscheid nemen van mijn bandje, complicaties zorgen ervoor dat de artsen besloten hebben hem te verwijderen.
 
Mijn bandje heeft zijn werk meer dan goed gedaan, misschien wel een beetje te goed
Toen ik begon woog ik 130 kilo schoon aan de haak, op mijn laagst woog ik 1 week geleden 60.8 kg, dus dat is op een paar ons na 70 kilo eraf !
 
Omdat het mij altijd geholpen heeft om mijn weblogje bij te houden en ik heel veel motivatie heb gekregen van alle reacties wil ik graag de strijd die ik nu moet strijden met jullie delen.
 
Het is de bedoeling dat ik aankom tot een kilo of 68 - 70 en daarna mijn gewicht stabiel houdt.
Daarom wil ik toch graag elke week mijn gewicht hier bij houden zodat ik voor mezelf een stok achter de deur blijf houden.
 
Wil je me volgen hoe het nu met me gaat en wat ik allemaal meemaak, kom dan gezellig af en toe eens langs en laat gerust een berichtje achter.

Als je je aanmeldt aan de linkerkant met emailalert dan krijg je een mailtje als ik een nieuwe log heb geschreven, maar alles mag en er is zeker niks dat moet !
Binnenkort meer foto's en wat meer muk, maar het begin is er
 
Liefs Leentje
 
 
 
 
 
 
Reacties..... 7 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 198


Home   weblog sinds: 2010-01-02

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.